ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Πρώτη επίσκεψη

Η πρώτη επίσκεψη καλόν είναι να γίνεται στην ηλικία των 3-4 ετών, όπου έχει ολοκληρωθεί η νεογιλή οδοντοφυία.
Στην πρώτη επίσκεψη γίνεται έλεγχος στα παιδικά δόντια και ούλα, και εφ’ όσον όλα είναι καλά, το παιδί μπορεί να ξεκινήσει με την πρώτη φθορίωση. Στη συνέχεια θα πρέπει να επισκέπτεται τον ειδικό οδοντίατρο 2 φορές το χρόνο.

Πρώτα Δοντάκια

Τα πρώτα δοντάκια εμφανίζονται στην ηλικία περίπου των 6 μηνών, αλλά αυτό διαφέρει από παιδί σε παιδί.
Κανονικά πρώτα εμφανίζονται τα δύο κάτω πρόσθια, με τα δύο άνω πρόσθια να ακολουθούν. Η διαδικασία ανατολής μπορεί να δημιουργήσει πόνο και δυσφορία στα μωράκια.
Για να βοηθήσετε το μωράκι σας που βγάζει δόντια, μπορείτε να εναλλάσσετε κρύες κομπρέσες και κρύα ειδικά παιχνίδια για τα δόντια του μωρού. Επίσης μπορείτε να κάνετε μασάζ στα ούλα με καθαρά δάκτυλα.

Στοματική Υγιεινή στα παιδιά

Μέχρι την ηλικία των δύο, καλό είναι οι γονείς να καθαρίζουν με μια βρεγμένη γάζα ή ακόμα και με μια δακτυλική οδοντόβουρτσα που μπορούν να προμηθευτούν από το φαρμακείο. Μετά την ηλικία των δύο, μπορούν τα παιδιά σταδιακά και πάντα με την επίβλεψη των γονιών να αρχίζουν να βουρτσίζουν μόνα τους με κατάλληλη παιδική οδοντόβουρτσα και οδοντόκρεμα αντίστοιχη με την ηλικία τους δυο φορές την ημέρα.

Διατροφή και δόντια

Στα παιδιά η διατροφή παίζει εξαιρετικά σημαντικό ρόλο στη διατήρηση των δοντιών. Ειδικά τα πρώτα δόντια (τα νεογιλά) είναι πιο επιρρεπή στην τερηδόνα. Θα πρέπει λοιπόν τα παιδιά να καταναλώνουν σε καθημερινή βάση γιαούρτι, γάλα, τυρί με χαμηλά, καθώς και αρκετές μερίδες διαφορετικών εποχιακών φρούτων και λαχανικών. Το γάλα που καταναλώνουν θα πρέπει να είναι φρέσκο και χωρίς πρόσθετα πχ μέλι, ζάχαρη ή σκόνες σοκολάτας και άλλα. Η κατανάλωση γλυκών συνίσταται να γίνεται δυο με τρεις φορές την εβδομάδα και μετά το γλυκό θα πρέπει να παροτρύνουμε τα παιδιά να βουρτσίζουν τα δόντια τους.

Παιδική Τερηδόνα

Η τερηδόνα στα παιδικά δόντια, εκτός του ότι εμφανίζεται πιο εύκολα, εξελίσσεται και πιο γρήγορα. Η αντιμετώπιση εξαρτάται από την έκταση του προβλήματος. Μικρές τερηδόνες αντιμετωπίζονται με σφραγίσματα σύνθετης ρητίνης όπως ακριβώς και στους ενήλικες. Μεγαλύτερες τερηδόνες αντιμετωπίζονται με πολφοτομή (παιδική απονεύρωση), πλήρης απονεύρωση, και σε εξαιρετικά βαριές περιπτώσεις εξαγωγή του παιδικού δοντιού.
Τα παιδικά δόντια καθοδηγούν και συμβάλλουν στην ανάπτυξη των γνάθων και ολόκληρου του προσώπου, καθώς του κρατούν και προετοιμάζουν τον χώρο για τα διάδοχα μόνιμα δόντια. Για αυτούς τους λόγους ακόμα και αν θα αλλαχθούν μετά από κάποια χρόνια , τα παιδικά δόντια πρέπει να θεραπεύονται.

Μπιμπερό, Πιπίλα και πιπίλισμα δακτύλου

Όλες αυτές οι συνήθειες καλό θα είναι να κόβονται μέχρι την ηλικία των 2-3 ετών. Το πιπίλισμα του δακτύλου είναι ιδιαίτερα δημοφιλές ακόμα και σε παιδιά των 4-5 ετών. Η συνήθεια αυτή όμως , ειδικά αν παραμείνει και αφού εμφανιστούν τα μόνιμα δόντια , μπορεί να οδηγήσει σε ορθοδοντικά προβλήματα, όπως χασμοδοντία (να μην ακουμπούν τα πάνω με τα κάτω πρόσθια δόντια), υπανάπτυκτη άνω γνάθο και άλλα. Οι γονείς πρέπει με υπομονή να ενθαρρύνουν τα παιδιά τους να κόψουν την συνήθεια. Τρόποι γι’ αυτό είναι να κρατούν ημερολόγιο για το πόσες μέρες πιπίλισαν ή όχι το δάκτυλό , να τυλίγουν το δάκτυλο με γαζούλα και άλλα. Εάν το πρόβλημα παραμείνει και μετά την ηλικία των 6-7 και έχει δημιουργηθεί και ορθοδοντικό πρόβλημα, τότε υπάρχει και η λύση μιας απλής ορθοδοντικής συσκευής (μασελάκι με φραγμό γλώσσας) που εμποδίζει το δάκτυλο να ,μπει στο στόμα και ταυτόχρονα διορθώνει και το, ορθοδοντικό πρόβλημα.

Παιδικό Τραύμα

Το να σπάσει κάποιο δόντι, παιδικό ή μόνιμο, είναι πολύ συχνό στα παιδιά, ειδικά της σχολικής ηλικίας. Υπάρχουν περιπτώσεις ακόμα και εκγόμφωσης ενός δοντιού, δηλαδή λόγω ατυχήματος να βγει ολόκληρο το δόντι από τη γνάθο. Σε αυτήν την περίπτωση, αφού ξεπλύνετε καλά το δόντι με φυσιολογικό ορό, καλό είναι να το επανατοποθετήσετε στην αρχική θέση και να το, κρατάτε μέχρι να πάτε στον οδοντίατρο. Εάν δεν μπορείτε να κάνετε τα παραπάνω, απλά τοποθετήστε σε ένα ποτήρι με γάλα ή φυσιολογικό ορό…
Σε περίπτωση που έχει σπάσει κομμάτι από το δόντι , καθαρίστε την περιοχή του τραύματος με ζεστό νερό, τοποθετήστε το σπασμένο κομμάτι σε ένα ποτήρι με γάλα ή φυσιολογικό ορό, και τοποθετείστε κρύες κομπρέσες στην περιοχή για να μειώσετε το πρήξιμο.

Αλλαγές δοντιών

Οι αλλαγές των παιδικών δοντιών (20 τον αριθμό) με τα διάδοχα μόνιμα ξεκινάει περίπου στην ηλικία των 6 ετών. Αυτό όμως μπορεί να διαφέρει αρκετά από παιδί σε παιδί. Σταδιακά μέχρι την ηλικία των 12 ετών τα παιδιά αλλάζουν όλα τα παιδικά . Τα πρώτα δόντια που αλλάζουν είναι συνήθως τα δυο κάτω πρόσθια.
Αν το παιδί σας έχει δόντι που κουνάει, καλό είναι να το ενθαρρύνετε με καθαρά χέρια να το κουνάει μόνο του μέχρι να πέσει. Το να μασήσει κάτι σκληρό (πχ μήλο ή παξιμάδι) μπορεί επίσης να βοηθήσει στο να πέσει ανώδυνα ένα παιδικό δόντι. Μόνο σε ειδικές περιπτώσεις , όπως αν πονάει πολύ το παιδί και δεν μπορεί να φάει ή εάν συνυπάρχει στο στόμα του παιδιού το μόνιμο με το παιδικό δόντι, τότε πρέπει να παρέμβει ο οδοντίατρος αφαιρώντας το παιδικό δόντι.

Τρίξιμο δοντιών

Το να ακούσετε το παιδί σας να τρίζει τα δόντια του το βράδυ και αρκετά συχνά, ειδικά στα παιδιά προσχολικής ηλικίας . Δεν πρέπει να ανησυχείτε, συνήθως είναι κάτι που υποχωρεί από μόνο του ειδικά μετά την ανατολή των πρώτων μονίμων γομφίων, δηλαδή περίπου στην ηλικία των έξι ετών.
Ένας πόνος από το αυτί, ή το να βγάζουν καινούργια δόντια, μία κακή σύγκλειση, μια αλλαγή στη ρουτίνα (πχ αλλαγή σχολείου ή η απόκτηση αδελφού-αδελφής), μπορεί να προκαλέσει παροδικά τρίξιμο δοντιών στα παιδιά, λόγω στρες. Στα μεγαλύτερα παιδιά , ένα διαγώνισμα ή κάποιο σωματικό γεγονός μπορεί να τους δημιουργήσει το ίδιο.
Στα μικρότερα παιδιά δεν συνιστάται κάποιο θεραπευτικό σχήμα. Εάν το τρίξιμο επιμείνει και ειδικά μετά την ανατολή αρκετών μονίμων, τότε προτείνεται ένας ειδικός νάρθηκας νυκτός που ακολουθεί όμως την φυσιολογική ανάπτυξη της γνάθου, για να προστατευτούν τα μόνιμα δόντια.